lees verder.. Volgens minister Donner zou er oorlog uitbreken. Van Aartsen riep dat alle Franse NEE-stemmers communisten en racisten waren. En Maxime Verhagen, gestoken in een gifgroen jasje, joeg huisvrouwen de stuipen op het lijf: "Mag ik u een folder aanbieden?"
Judas en de Vieze Man in één, zodat niet eerder het failliet van de politieke elite zo pijnlijk hard aan het licht kwam. Het werd hilarisch toen bleek dat we een witte allochtoon nodig hadden - de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Joschka Fischer - om het Nederlandse volk nog een beetje te porren voor JA. En als Balkenende nu zelfs voor een Belgische (!) minister 'een soort Harry Potter' is, is het niet gek dat massaal het NEE-knopje werd ingedrukt. Nederland is ons te dierbaar om haar Europees lot in handen te leggen van een clubje Haagse schimmelpatjepeeërs dat evenveel staatsmanschap bezit als Marokko mensenrechten (Waarom lees ik zo weinig over het beestachtige optreden - traangas, martelingen, honden - van het Marokkaanse leger toen op 19 mei jl. in het Riffijnse Tamassint werd gedemonstreerd tegen de schrijnende leefomstandigheden sinds de aardbeving?).
Apen waren we en apen blijven we. Het kan geen toeval zijn dat naast de Grondwet een ander debat de gemoederen verhitte: evolutie versus scheppingsleer, aangezwengeld door de Onderwijsminister. Ofschoon het evolutie-debat zo oud is als de weg naar Bethlehem, en ofschoon ik diepe twijfels heb over de leer die zegt dat mijn vroegste voorvader een aap was (al verraden bepaalde lieden welzeker een aap'achtige afstamming) vertoonden beide debatten één groot overeenkomst: de allochtoon telt niet mee.
Ik heb er speciaal op gelet. Alle krantenbijlagen, opiniepagina's, speciale thema-edities van tijdschriften, de voltallige meningenmachine die bij Nova, Netwerk, 2Vandaag, Rondom Tien opdraafde, alles heb ik gestaafd, maar niet eenmaal (afgezien van die ene APK-gekeurde allochtoon) mocht een Turk of Marokkaan serieus aanschuiven.
Wat zegt dit? Dit zegt dat onze zwarte medeburger (geschoold of ongeschoold) zijn geitenscheetje enkel mag laten als het zijn soortgenoten betreft. Blèren over Fatima's en Ali's, dat is prima, maar verder moet hij zijn geitensnater houden. Dit noem ik vanaf heden 'opiniediscriminatie' - niet minder kwalijk dan andere uitsluitingsmechanismen.
Nu wat anders. Laatst was ik uitgenodigd voor een internationale islamconferentie in Belgenland: 'De Ideale Partner'. De ganse dag werd er door een stropdassenbrigade in hooggestemde bewoordingen gesproken over het moderne huwelijk. Het ging over 'emancipatie' en 'intellectuele match', over het belang van twee werkende ouders, samen een huis kopen, etc. De dagvoorzitter sloot de dag af door zijn afkeer uit te spreken over het gearrangeerde huwelijk bij moslimouders; die zouden het geluk in de weg staan.
Ik was al verveeld en geïrriteerd, maar deze koningsstropdas spande de kroon (ik wist toen nog niet dat de conferentie gesubsidieerd was door Brussel). Ik boog mij voorover en zei: 'Gelieve deze dag met wat minder huichelarij af te sluiten.' Er viel een korte stilte. Toen werd mij gevraagd 'enige toelichting' te verschaffen. Ik rukte de microfoon uit de standaard en stond op. Ik verkondigde dat de meest geslaagde huwelijken deze zijn waarin bemiddeld is door de ouders. Dat onze ouders in wezen relatiebemiddelingbureaus (die in Europa als paddestoelen uit de grond schieten!) avant la lettre zijn. Met dat verschil dat onze ouders geen 300 euro vragen maar potverdorie gratis zijn! Pro Deo! En dat we niet moeten vergeten dat in het heilige schrift staat dat de hemel onder moeders voeten ligt. En dat waarschijnlijk daarom ieder huwelijk zonder moederzegen gedoemd is tot mislukking. En dat keer op keer blijkt: hoe langer de huwelijkslimousine, hoe korter het huwelijksgeluk. En dat we moeten stoppen met deze schijnheilige vertoning omdat zonder uitzondering alle mannen in deze zaal stiekem die vrouw willen hebben die hen dezelfde gerechten voorschotelt en hen netzo vertroetelt als mams. En dat we diep in ons hart vinden dat de goede vrouw de gehoorzame vrouw is, die wars is van verspilling en die al haar tijd aan kinderen en huishoudelijke taken wijdt. En die geen kleren op kasten en banken laat slingeren, nooit zanikt over een PC of eigen bankrekening, die onwel wordt bij de term 'werkster' en vooral niet ieder akkefietje 'bespreekbaar' wil maken. De vrouw die sokjes naait en onderbroekjes wast, bij voorkeur met de hand. Dat we, kortom, moeten ophouden de progressieve pief uit te hangen en de volgende keer beter een conferentie kunnen beleggen met als titel: "Leve het gearrangeerde huwelijk!"
Toen ben ik gaan zitten. Schaapachtig gegiebel en een lauw applausje was mijn deel. Na afloop, tijdens de borrel in een chique lounge, kwam een modern gecoiffeerde vrouw naar mij toe en fluisterde: 'van iedereen die ik vandaag aanhoorde sprak alleen u de waarheid. Kopje koffie?'
Mohammed Benzakour