lees verder.. Vorige week bestond het Kunstgebouw Zuid-Holland te Rijswijk stipt 10 jaar. Een jubileumminnend volk zal dat niet zomaar voorbij laten gaan. Dus was de feestviering spetterend en het thema luidde 'Het artistieke vermogen van Zuid-Holland.'
Cultuurwethouders, kunstambtenaren, artistiek gedeputeerden, schilders, luchtfietsers, acrobaten, mafkezen, allen waren verzameld om elkaar kadootjes toe te stoppen. Als Zwijndrechtse Zuid-Hollander was ik gevraagd voor een 'ludieke doch kritische noot'. Dus toog ik naar Rijswijk.
De zaal was eivol en bedompt. Het officiële deel was goddank kort zodat men snel kon aanvatten met datgene waarvoor iedereen was gekomen: de borrel.
Terwijl het Zuid-Hollandse glas werd geheven en de vlammetje en visitekaartje door de hal vlogen werd ik op mijn schouders getikt. Een snoezige jongedame fluisterde in mijn oor 'Meneer Benzakour, ik ben ook Zwijndrechtenaar en ik ben zo blij met uw verhaal.' Toen liep ze weg.
Omdat ik een dorpsgenoot kennelijk behaagde durf ik het nu ook van de krantendaken te roepen: mijn geliefde Zwijndrecht is de meest cultuurvijandige plek van West Europa.
Hoezo?
In een tijd dat het rechts-conservatieve spook zowat alle kranten in de wurggreep heeft, is er nog maar één opinieblad dat zich uit die greep heeft weten vrij te wurmen: De Groene Amsterdammer, opgericht in 1877. Dus niet zomaar een tijdschrift, maar cultureel erfdeel! Dat onze bibliotheek grossiert in boeketreekjes en huis-tuin-en-keuken-bladen is tot daar aan toe, maar dat uitgerekend dit ene stukje onversneden Dietse cultuurgoed is wegbezuinigd is een gotspe.
Zoals je aan het gevangenissysteem van een land de mate van beschaving afmeet, meet je aan de bibliotheekcollectie het cultuurgehalte af van een stad. Talpa in televisieland is erg genoeg, maar Talpa in het bibliotheekwezen moeten we te vuur en te zwaard bestrijden!
Mohammed Benzakour