lees verder.. Onlangs fietste ik een blokje om toen mijn oog viel op een bord bij een pompstation: 'Carwash'. Ik dacht: waarom niet gewoon Autowasserette? Kort erna passeerde ik een gymzaal en viel mijn oog op 'Shot 65'. Vervolgens zag ik een poster met 'Switch' erop. En toen een reclamezuil met 'Idols', daarna 'billboards' met 'bed & breakfast', 'tea for two', 'chicken tonight' en nog zo'n reeks 'commercials'. Hoe meer ik erop lette, hoe gekker het werd. Spirit, teaserfase, cash, leader, headline - er komt geen einde aan. In Amsterdam is het al zover dat je op straat nauwelijks nog een gesprek kunt voeren zonder dit Angelsaksische jargon.
Was is hier aan de hand? Een onschuldige vorm van taalvermenging die past bij de moderniteit en de toenemende internationalisering? Neen. Hier is een alarmerende taalverkwanseling gaande die de Nederlandse identiteit van binnenuit holt. Kijk naar het Eurosongfestival: Albanië zingt Albanees, de Grieken Grieks, Polen Pools, Turken Turks, maar Nederland? Geen land dat zo morsig omgaat met de pilaar waarop haar ziel huist: Taal. Zonder taal, geen ziel. Zonder ziel, geen identiteit. Zonder identiteit, geen natie. Lees Couperus, lees Gorter, of Buddingh van mijn part, en u zult versteld staan van de pracht en rijkdom van het Nederlands. Voor elk buitenlands woord bestaat een uitstekend equivalent. De Engelsen lezen moeiteloos Shakespeare, de Fransen citeren Balzac, maar hoeveel Nederlanders verstaan nog Vondel? Ondertussen spelt onze jeugd massaal kat met een 'u' en winnen de Belgen ieder jaar het Nationaal Dictee.
Hoe potsierlijk is dan, tegen dit licht, onze geweldige obsessie op inburgering. Plotseling eisen we op hoge toon van allochtonen dat ze 'onze taal & cultuur' omarmen.
Cultuur? Taal? Welke taal?
Laten de Nederlanders maar eerst zelf inburgeren.
Mohammed Benzakour