lees verder.. Het fijne van zomervakanties is niet dat je op vakantie kunt, maar dat half Nederland {{{oprot}}}. Dás pas vakantie. Met Kerst en Oud & Nieuw ligt dat anders: men blijft 'gezellig thuis' - dus zoek ik het gezellig ver op. New York bijvoorbeeld.
Maar dan, bij thuiskomst, begin januari. Dan word ik opgewacht door een bonte stapel voorgedrukte prettigekerstfeestengelukkignieuwjaars-kaarten. Stuk voor stuk afkomstig van TPG-postkantoren. Ik spreid de blijde boodschappen over de vloer en denk: wat een droefenis. Wie het goed met mij voorheeft, wacht niet tot het eind december.
Bovendien: wat is geluk? Geluk is wanneer een complete straat de postcodeloterij wint. Geluk heeft de man die in de zee springt en eruit klautert met een vis in de mond.
Maar geluk per kerstmanprent is waanzin. Verzender én ontvanger weten dat zo'n obligate, voorgedrukte dertien-in-een-dozijn-eindejaarsgebaar geen steek bijdraagt aan welk geluksgevoel dan ook. Een wenskaart zegt enkel 'kijk mij eens aardig zijn, ik neem de moeite een kaart op de bus te doen.' {{{Pure koketterie, zelfingenomenheid.}}} Bovendien: geluk is een moment. Het duurt een seconde, minuut, misschien een uur, maar beslist geen vol jaar. En hoezo voorspoed en vrede? Op 2 januari slaan we mekaar al bij het geringste de hersenen in.
Kampioen hypocriet zijn de ansichten afkomstig van bedrijven, zoals NS en de woningcorporaties. Gelukkig Nieuwjaar! - en ondertussen de treinkaartjes en huurprijzen fors omhoogstuwen.
'Het was weer klote, gelukkig is het nieuwjaar'- dát is wat we uitschreeuwen. Het beste voornemen is: stop deze jaarlijkse flessentrekkerij. Stop de boomkap. Enkel de TPG-directie wordt er gelukkiger van. Laten we de portokosten aanwenden voor waarachtig welzijn. Zoals donaties aan de voedselbank.
Mohammed Benzakour